Superbuur in de Boemerang
Bij binnenkomst wordt meteen duidelijk waarom de heer en mevrouw Zweeris superburen zijn. Zij benaderen iedereen met vriendelijke belangstelling en de ontvangst is hartelijk. Maar dat is niet alles. We hebben hier te maken met een echte superbuur, zo één waar je altijd terechtkan en die graag de handen uit de mouwen steekt.
Eerste bewoners
Toen de appartementen aan de Amaliastraat gebouwd werden, was de heer Zweeris niet zeker of hij wel wilde verhuizen. Hij zou de fijne tuin bij de eengezinswoning in de Marijkestraat toch wel erg gaan missen. Maar zijn vrouw zag het wel zitten en nu, 13 jaar later, heeft hij geen moment spijt gehad. De woning is ruim en licht met een fantastisch wijds uitzicht aan alle kanten. En in een tuintje van de gemeente kan de heer Zweeris toch nog zijn eigen groenten verbouwen.
Dat zou iedereen kunnen doen
De heer Zweeris geeft aan dat hij graag actief bezig is. Zijn vrouw vult aan dat hij gewoon niet tegen rommel of kapotte dingen kan. En dus steekt hij graag de handen uit de mouwen. Of het nu gaat om het wassen van de ramen, het bijwerken van schilderwerk, het opruimen van de wadi of zelfs hondeneigenaren aanspreken op het opruimen van de hondenpoep. Zijn buren weten ook hoe handig hij is en kloppen bij hem aan voor hulp bij het ophangen van een schilderij of andere klusjes. Een beetje een onofficiële huismeester dus.
Laatst was de heer Zweeris buiten aan het vegen. Iemand merkte op dat het toch niet zijn taak is om dat te doen. Maar het is niks voor de heer Zweeris om te wachten tot iemand anders het doet. Liever doet hij het even zelf. Zo gebeurd en het effect is groot. Als iedereen dat toch eens zou doen…
