Bij superbuur Wim voel je je altijd welkom
Bij ‘buurman Wim’ staat de deur altijd open voor een praatje of een hulpvraag. Hij noemt de andere bewoners in zijn straat schatten van buren. En dat gevoel is geheel wederzijds. Hoe komt zo’n warm contact met de buren tot stand?
Eigen plekje
Wim Groen woont nu 29 jaar in zijn huis in Vreeland. Daarvoor woonde en werkte hij als bedrijfsleider op een boerderij in de omgeving. “In het begin was het zeker niet makkelijk. Mijn vrouw en ik waren natuur en ruimte gewend op de boerderij. Toen we plotseling geen woonruimte meer hadden, waren we aangewezen op sociale woningbouw. Gelukkig konden we uiteindelijk hier terecht. Maar het heeft wel even geduurd voor we ons eigen plekje ervan hadden gemaakt.”
Het begint met een groet
Het is fijn om een warm contact met de buren te onderhouden. Zeker nu buurman Wim alleen woont. “Het begint met het groeten van de buren. Iemand een oprechte goedemorgen wensen, maakt de dag mooier. En daarna kan het gesprek langzaam verder uitgroeien. Ik zei bijvoorbeeld tegen een buurvrouw dat ze nodig haar heg moest snoeien. Toen bleek dat zij dat door omstandigheden zelf niet kon. Ik heb meteen aangeboden om haar tuin te onderhouden. Ik doe het graag en ik krijg er veel voor terug.”
Schatten van buren
Als ik me een keer eenzaam voel, dan zijn mijn buren er ook voor mij. Het is gewoon zo gegroeid. Soms nodigt de buurman me spontaan uit voor de barbecue. Soms heb ik behoefte aan een praatje en een arm om me heen en dan ben ik welkom bij mijn buren. En andersom net zo. We kijken naar elkaar om. Het zijn allemaal schatten. En dat maakt voor mij een groot verschil.”
